4 ထိုအခါ ယေရှု/က သူတို့/အား “ပရောဖက်/သည် မိမိ/နေရပ်မြို့၊ မိမိ/ဆွေမျိုး/အသိုင်းအဝိုင်း/နှင့် မိမိ/အိမ်/မှလွဲ၍ အခြားသော/အရပ်/တွင် ဂုဏ်အသရေ/ရှိသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 5 ထို/သူတို့/၏ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း/ကြောင့် ဖျားနာသောသူ/အနည်းငယ်တို့/အပေါ် လက်တော်တင်/၍ ကျန်းမာစေခြင်း/မှအပ ထို/ဒေသ/၌ အခြား/အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတို့/ကို ပြတော်မမူနိုင်ပေ။ 6 ကိုယ်တော်/သည် သူတို့/၏ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း/အပေါ် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။

ထို့နောက် ယေရှု/သည် အနီးတစ်ဝိုက်/ရှိ ကျေးရွာများ/သို့ လှည့်လည်/၍ ဟောပြော/သွန်သင်တော်မူ၏။

7 တပည့်တော်/ဆယ့်နှစ်ပါးတို့/ကို ခေါ်တော်မူ/၍ နတ်ဆိုးများ/ကို နှင်ထုတ်နိုင်သော/အခွင့်အာဏာ/ကို ပေး/လျက် နှစ်ယောက်/စီ စေလွှတ်တော်မူ၏။ 8 ကိုယ်တော်/က “ခရီး/အတွက် တောင်ဝှေး/မှအပ မည်သည့်/အရာ/ကိုမျှ မယူကြနှင့်။ အစားအစာ၊ ခရီးဆောင်အိတ်/မှစ၍ ခါးစည်း/၌လည်း ငွေ/ကို ထည့်မသွားကြနှင့်။ 9 ဖိနပ်/ကိုသာ စီး/၍ အင်္ကျီ/အပို/ကို ယူမသွားကြနှင့်” ဟု မှာကြားတော်မူ၏။

10 ဆက်လက်/၍ ယေရှု/က တပည့်တော်တို့/အား “မြို့တစ်မြို့/သို့ ဝင်/လျှင် ထို/မြို့/မှ မထွက်ခွာ/မီ/တိုင်အောင် အိမ်တစ်အိမ်/၌သာ တည်းခိုကြလော့။ 11 သို့သော်လည်း မည်သည့်/အရပ်/၌/မဆို သင်တို့/ကို မကြိုဆို၊ သင်တို့/ဟောသည့်/တရား/ကိုလည်း မနာယူ/လျှင် ထို/အရပ်/မှ ထွက်ခွာ/သောအခါ သူတို့/တစ်ဖက်/၌ ဆန့်ကျင်သည့် သက်သေ/အဖြစ် သင်တို့/၏/ခြေဖဝါး/မှ ဖုန်မှုန့်/ကို ခါချလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

12 တပည့်တော်တို့/သည်လည်း ထွက်သွား/၍ လူတို့/ကို အပြစ်များ/မှ နောင်တရ/၍ ဘုရားသခင်/ထံသို့ ပြောင်းလဲ/ရန် ဟောပြောကြ၏။ 13 နတ်ဆိုး/များစွာ/ကို နှင်ထုတ်/၍ ဖျားနာသူ/များစွာ/ကိုလည်း သံလွင်ဆီ/ဖြင့် လိမ်း/ကာ ကျန်းမာစေကြ၏။

14 ယေရှု/၏ သတင်းတော်/သည် ကျော်ကြားလာ/သဖြင့် ဟေရုဒ်မင်း/ကြားလေ၏။ လူ/တချို့/က^a “ဤ/သူ/သည် သေရာ/မှ/ပြန်ရှင်လာသော နှစ်ခြင်းဆရာ/ယောဟန် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အံ့ဖွယ်တန်ခိုးများ/ကို ပြနိုင်ခြင်း/ဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ 15 သို့သော် တချို့/က “သူ/သည် ပရောဖက်/ဧလိယ/ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကြ၏။ တချို့/က “သူ/သည် ရှေး/ပရောဖက်/ကဲ့သို့သော ပရောဖက်/တစ်ပါး/ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကြ၏။

16 ဟေရုဒ်မင်း/သည် ယေရှု/၏/သတင်းတော်/ကို ကြား/သောအခါ “ငါ/ခေါင်းဖြတ်/၍ သတ်စေသော ယောဟန်/သည် သေရာ/မှ/ပြန်ရှင်ပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။

17 ယခင်/က ဟေရုဒ်မင်း/သည် ဟေရောဒိ/အတွက်/ကြောင့် ယောဟန်/ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်/၍ ထောင်/ထဲသို့/ထည့်ထားခဲ့၏။ ထို/ဟေရောဒိ/မှာ ဟေရုဒ်မင်း/၏ ညီဖြစ်သူ/ဖိလိပ္ပု/၏ ဇနီး/ဖြစ်/သော်လည်း ဟေရုဒ်မင်း/သည် သိမ်းပိုက်လေ၏။ 18 ယောဟန်/က ဟေရုဒ်မင်း/အား “အရှင်မင်းကြီး/သည် ညီဖြစ်သူ/၏ ဇနီး/ကို သိမ်းယူခြင်း/မှာ ဘုရားသခင်/၏ ပညတ်တော်/နှင့်/မကိုက်ညီ” ဟူ၍ ဖော်ပြ/ဆုံးမလေ၏။ 19 ထို့ကြောင့် ဟေရောဒိ/သည် ယောဟန်/ကို အငြိုးထား/၍ သတ်လို၏။ သို့သော်လည်း သတ်ခွင့်/မရနိုင်ဘဲ/ရှိ၏။ 20 ဟေရုဒ်မင်း/သည် ယောဟန်/ကို ဖြောင့်မတ်သူ/နှင့် သန့်ရှင်းသူ/တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်/၍ ရိုသေလေးစား/သောကြောင့် အကာအကွယ်/ပေး၏။ ယောဟန်/၏ စကား/ကို ကြား/သောအခါ စိတ်အနှောင့်အယှက်/ဖြစ်ရ/သော်လည်း လိုလား/စွာ/ပင် နားထောင်လေ့/ရှိ၏။

21 သို့သော်လည်း နောက်ဆုံး/တွင် ဟေရုဒ်မင်း/၏/မွေးနေ့ပွဲ/၌ ဟေရောဒိ/အတွက် အခွင့်အရေး/ကြုံလာ၏။ ဟေရုဒ်မင်း/သည် မှူးကြီးမတ်ကြီးများ၊ စစ်တပ်/အရာရှိများ/နှင့် ဂါလိလဲပြည်/၏ ခေါင်းဆောင်များ/ကို ကျွေးမွေး/ဧည့်ခံလေ၏။ 22 ထိုအခါ ဟေရောဒိ/၏ သမီး/သည် ဝင်/၍ ကပြဖျော်ဖြေ/ရာ ဟေရုဒ်မင်း/နှင့် ဧည့်သည်တော်များ/သည် အလွန်/နှစ်သက်ကြ၏။ ဟေရုဒ်မင်း/က ထို/မိန်းကလေး/အား “သင်/လိုချင်/သမျှ/ကို တောင်းလော့။ ငါ/ပေးမည်” ဟု ဆို၏။ 23 ဟေရုဒ်မင်း/က “နိုင်ငံ/တစ်ဝက်/တိုင်အောင် သင်/တောင်း/သမျှ/ကို ငါ/ပေးမည်” ဟု ကျိန်ဆိုလေ၏။

24 ထို/မိန်းကလေး/သည် သွား/၍ “မည်သည့်/အရာ/ကို တောင်းရမည်နည်း” ဟု မိခင်/အား မေး/ရာ မိခင်/က “နှစ်ခြင်းဆရာ/ယောဟန်/၏ ဦးခေါင်း/ကို တောင်းလော့” ဟု ဆို၏။

25 မိန်းကလေး/သည်လည်း ဟေရုဒ်မင်း/ထံ အလျင်အမြန်/ပြန်လာ/၍ “နှစ်ခြင်းဆရာ/ယောဟန်/၏ ဦးခေါင်း/ကို လင်ပန်း/တွင်/တင်/၍ ယခု/ပင် ပေးစေ/လိုပါသည်” ဟု တောင်းဆိုလေ၏။

26 ထိုအခါ ဟေရုဒ်မင်း/သည် မိမိ/ပြောခဲ့သည့်/စကား/အတွက် အလွန်/ဝမ်းနည်းလေ၏။ သို့သော်လည်း ကြွရောက်လာသော ဧည့်သည်တော်များ/ရှေ့တွင် မိမိ/ပေးခဲ့သည့် ကတိသစ္စာ/ကို ထောက်ရှု/သဖြင့် တောင်းဆိုသည့်/အရာ/ကို မငြင်းပယ်နိုင်ပေ။ 27 ထိုကြောင့် အာဏာသား/တစ်ဦး/အား ယောဟန်/၏/ဦးခေါင်း/ကို ယူလာ/ရန် အမိန့်ပေး/၍ ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်၏။ ထို/သူ/သည်လည်း ထောင်/သို့ သွား၍ ယောဟန်/၏ ဦးခေါင်း/ကို ဖြတ်လေ၏။ 28 ထို့နောက် ဦးခေါင်း/ကို လင်ပန်း/ဖြင့် ယူဆောင်လာ/ပြီးနောက် မိန်းကလေး/အား ပေးလေ၏။ မိန်းကလေး/သည်လည်း ထို/ဦးခေါင်း/ကို မိခင်/အား ပေးလေ၏။ 29 ယောဟန်/၏ တပည့်တို့/သည် ထို/အကြောင်း/ကို ကြား/သောအခါ လာ/၍ အလောင်း/ကို ယူ/ကာ သင်္ချိုင်းဂူ/၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။

30 တမန်တော်တို့/သည် ယေရှု/ထံတော်သို့ ပြန်လာ/၍ မိမိတို့/လုပ်ဆောင်ခဲ့/သမျှ/နှင့် သွန်သင်ခဲ့/သမျှ/ကို လျှောက်ကြ၏။ 31 လူများစွာတို့/သည် ဝင်ထွက်သွားလာ/လျက် ရှိ/သောကြောင့် ယေရှု/နှင့် တမန်တော်တို့/မှာ အစာ/စားချိန်/ပင် မရကြပေ။ ထို့ကြောင့် ယေရှု/က “ဆိတ်ငြိမ်သော/နေရာ/သို့ သွား/၍ ခေတ္တမျှ/အနားယူကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

32 ဤသို့ဖြင့် သူတို့/သည် ဆိတ်ငြိမ်သော/အရပ်/သို့ အခြား/လူ/မပါဘဲ လှေစီး/၍ သွားကြ၏။ 33 သို့သော် လူများစွာတို့/သည် သူတို့/သွားကြသည်/ကို မြင်/၍ ယေရှု/နှင့်/တပည့်တော်တို့/ဖြစ်ကြောင်း/ကို သိကြ၏။ ထို့ကြောင့် မြို့ရွာများ/မှ ထွက်/၍ ကုန်းကြောင်း/ဖြင့် လိုက်ကြ/ရာ ယေရှု/နှင့် တပည့်တော်တို့/ထက်ပင် စော/၍ ရောက်နှင့်ကြ၏။ 34 ယေရှု/သည် လှေ/ပေါ်မှ/ဆင်း/သောအခါ လူအုပ်ကြီး/ကို တွေ့မြင်တော်မူ/လျှင် သူတို့/သည် သိုးထိန်း/မရှိသော သိုးများ/ကဲ့သို့ ဖြစ်/သောကြောင့် သနားကြင်နာစိတ်/ရှိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့/အား အကြောင်းအရာ/များစွာ/ကို ဟောပြော/သွန်သင်တော်မူ၏။

35 ညနေခင်း/ရောက်/သောအခါ တပည့်တော်တို့/သည် ကိုယ်တော်/ထံသို့ ချဉ်းကပ်/၍ “ဤ/နေရာ/သည် လူသူ/ကင်းဝေးသော/အရပ်/ဖြစ်ပြီး မိုး/လည်း/ချုပ်ပါတော့မည်။ 36 လူတို့/သည် မြို့ရွာများ/သို့ သွား/၍ စားစရာများ/ဝယ်ယူ/နိုင်ရန် သူတို့/ကို ပြန်လွှတ်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

37 သို့သော်/ယေရှု/က “ထို/သူတို့/အတွက် စားစရာ/ကို သင်တို့/ပေးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တပည့်တော်တို့/က “အကျွန်ုပ်တို့/သည် သွား/၍ ငွေဒင်္ဂါး/ပြားနှစ်ရာ^b/ဖြင့် မုန့်/ကို/ဝယ်/ကာ သူတို့/အား ကျွေးရပါမည်လော” ဟု ဖြေဆိုကြ၏။

38 ယေရှု/က “သင်တို့/တွင် မုန့်/မည်မျှ/ရှိသနည်း။ သွား/၍ ကြည့်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တပည့်တော်တို့/သည်လည်း တွေ့/သောအခါ “မုန့်/ငါးလုံး/နှင့် ငါး/နှစ်ကောင် ရှိပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

39 ထို့နောက် ယေရှု/က လူထု/ပရိသတ်တို့/ကို မြက်ခင်း/ပေါ်တွင် အုပ်စုဖွဲ့/၍ ထိုင်/စေရန် တပည့်တော်တို့/ကို မိန့်တော်မူ၏။ 40 လူတို့/သည်လည်း တစ်စု/လျှင် တစ်ရာ/တစ်စု၊ ငါးဆယ်/တစ်စု/ဖြင့် အသီးသီး အုပ်စုဖွဲ့/၍ ထိုင်ကြ၏။

41 ထို့နောက် ကိုယ်တော်/သည် မုန့်/ငါးလုံး/နှင့် ငါး/နှစ်ကောင်/ကို ယူ/လျက် ကောင်းကင်/သို့ မျှော်ကြည့်/ကာ ကျေးဇူးတော်/ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ပြီးမှ မုန့်/ကို ချိုးဖဲ့/၍ လူထု/ပရိသတ်တို့/ကို ဝေငှ/ရန် တပည့်တော်တို့/အား ပေးတော်မူ၏။ ငါးနှစ်ကောင်/ကိုလည်း လူတို့/အား ဝေတော်မူ၏။ 42 လူ/အပေါင်းတို့/သည် ဝလင်/စွာ စားကြ၏၊ 43 ထို့နောက် တပည့်တော်တို့/သည် မုန့်/နှင့်/ငါး အကျိုးအပဲ့များ/ကို တောင်း/ထဲသို့ ကောက်သိမ်း/ရာ ဆယ့်နှစ်တောင်း/အပြည့်/ရကြ၏။ 44 မုန့်/ကို/စားသော အမျိုးသား/အရေအတွက်/မှာ ငါးထောင်/ရှိ၏။

45 ထို့နောက် ယေရှု/သည် လူထု/ပရိသတ်တို့/ကို ပြန်လွှတ်တော်မူ/စဉ် တပည့်တော်တို့/ကိုလည်း လှေ/ပေါ်သို့ ချက်ချင်း/တက်စေ/၍ ကမ်းတစ်ဖက်/၌ ရှိသော ဗက်ဇဲဒမြို့/သို့ သွားနှင့်/စေတော်မူ၏။ 46 ကိုယ်တော်/သည် လူထု/ပရိသတ်တို့/ကို နှုတ်ဆက်တော်မူ/ပြီးနောက် ဆုတောင်း/ရန် တောင်ပေါ်/သို့ တက်ကြွတော်မူ၏။

47 ညအချိန်/ရောက်သော် တပည့်တော်တို့/၏ လှေ/သည် အိုင်/အလယ်/၌ ရောက်နေ၏။ ယေရှု/မှာမူ ကုန်း/ပေါ်၌ တစ်ကိုယ်တည်း/ရှိတော်မူ၏။ 48 လေ/သည် ဆန့်ကျင်ဘက်/တိုက်/သောကြောင့် တပည့်တော်တို့/သည် ပင်ပန်း/စွာ အားစိုက်/လှော်ခတ်ကြရသည်/ကို မြင်တော်မူ၏။ နံနက်/သုံးနာရီ^c/ခန့်/တွင် ကိုယ်တော်/သည် ရေ/ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်တော်မူ/၍ တပည့်တော်တို့ ရှိရာ/သို့ ကြွ/ကာ သူ/တို့/ကို ကျော်ဖြတ်/ရန် ပြုတော်မူ၏။ 49 ထိုသို့ ရေ/ပေါ်တွင် ကိုယ်တော်/လမ်းလျှောက်တော်မူသည်/ကို တပည့်တော်တို့/မြင်/သောအခါ တစ္ဆေ/ဟု ထင်မှတ်/၍ အော်ဟစ်ကြ၏။ 50 ထိုသူ/အပေါင်းတို့/သည် ယေရှု/ကို မြင်/သောအခါ ကြောက်လန့်ကြ၏။

ထိုအခါ ယေရှု/က “မစိုးရိမ်နှင့်။ ငါ/ပင်/ဖြစ်၏။ မကြောက်ရွံ့ကြနှင့်” ဟု သူတို့/အား ချက်ချင်း/မိန့်တော်မူ၏။ 51 ထို့နောက် သူတို့/ရှိ/ရာ လှေ/ပေါ်သို့ တက်တော်မူ/လျှင် လေ/ငြိမ်သွားလေ၏။ တပည့်တော်တို့/သည် အလွန်/မိန်းမောတွေဝေ/လျက် နေကြ၏။ 52 အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့/သည် မုန့်/နှင့်/ပတ်သက်၍ ပြသော/အံ့ဖွယ်တန်ခိုး/ကို နားမလည်ကြ/သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ခံယူ/နိုင်ရန်/လည်း သူတို့/သည် ခေါင်းမာကြ၏။

53 ကမ်းတစ်ဖက်/သို့ ကူးကြ/ပြီးနောက် ဂင်နေသရက်နယ်/သို့ ရောက်/သော် လှေ/ကို ကမ်းကပ်ကြ၏။ 54 လှေ/ပေါ်မှ ဆင်း/သောအခါ လူတို့/သည် ယေရှု/ကို ချက်ချင်း/မှတ်မိကြ/သဖြင့် 55 ထို/နယ်/တစ်ခွင်လုံး/သို့ ပြေးသွားကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်/ရှိတော်မူသည်/ဟု ကြားသိရသော/နေရာ/သို့ မကျန်းမာသူများ/ကို အိပ်ရာ/နှင့်တကွ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ 56 လူတို့/သည် ကိုယ်တော်/ကြွတော်မူသည့် မြို့၊ ရွာ၊ ကျေးလက်ဒေသ/တိုင်း/၌ မကျန်းမာသူများ/ကို ဈေးအရပ်တို့/တွင် ချထားကြ၏။ ထို/သူတို့/က မကျန်းမာသူများ/အား ဝတ်ရုံတော်/၏ အမြိတ်/ကို/မျှ တို့ထိခွင့်/ပေး/ရန် တောင်းပန်ကြ၏။ တို့ထိသော/သူ/တိုင်း/လည်း ကျန်းမာလာကြ၏။